Ψευτικες αληθειες μεσα στη σιωπη, για ποσο ακομα θα περιπλανιεμαι και θα δοκιμαζω? το κορμι μου μα πανω απο ολα η ψυχη μου κουραστηκε, δεν ξερω αν θα βρω ποτε τον προορισμο εχω ξεχασει πια τι ψαχνω, μα αυτο που με φοβιζει ειναι στην πορεια να μη χασω εμενα, να μη ξεχασω ποια πραγματικα ειμαι ειμαι εγω. Να ζησεις τα παντα , να ρουφιξεις τη ζωη μεχρι την τελευτεα της στιγμη, να μη σου μεινει τιποτα αποθυμενο και στο τελος ταλαιποριμενη και μονη, απο τη βιασηνη σου να τα ζησεις ολα, θα στεκεσαι εκει ακουνητη ανεκφραστη μπροστα σε εναν παλιο καθρευτη προσπαθοντας να αναγνωρισεις τα σημαδια του ταξιδιου πανω στο προσωπο και στο σωμα σου. Αυτο που βλεπεις ειναι ενα σωμα γεματο πληγες, σημαδια και χαραγμενες αναμνησης πανω σου , που οσο και αν θες να τις σβησεις αυτες παραμενουν, στοιχιωνοντας σε. Οι καλες στιγμες θα καθρευτιζοντε στα ματια σου, κοιτας καλυτερα και ξεσπας σε λυγμους. Τα δακρυα σου προσπαθουν να καλυψουν καθε ιχνος καλης αναμνησεις, μα αυτες που μενουν οσες και αν ειναι, μενουν αυθαρτες μεσα σου οσα δακρυα και αν τις μουσκεψουν , γιατι τελικα ολο το ταξιδι για αυτες αξιζε. Ολες οι πληγες και τα σημαδια για χαρη μιας καλης στιγμης.. Ειναι δυσκολη η αναζητηση σε ενα σκοτεινο κοσμο οπως αυτος. Ειναι δυσκολο να κυνηγας το ονειρο αν δεν εισαι προετοιμασμενος για τις θυσιες . Τα ταξιδια εχουν ενα προορισμο, αν δε φτασεις ομως εκει για οπου ξεκινησες, αξιζε απλα η πορεια? οι εμπειριες ? οι πληγες και οι στιγμες ? Και αν ναι μεχρι ποσα μπορει να θυσιασει καποιος για να φτασει στο τερμα...?
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου